فتح‏الله خان شیبانی

فتح‏الله خان شیبانی پسر اكبر و ارشد محمد كاظم خان پسر محمد حسین خان متخلص به عندلیب پسر فتحعلی خان صبا ملك‏الشعرا بوده و تمام اینها مردمان بافضل و هنر و با كمالی بوده‏اند.[i] فتح‏الله خان در ماه رجب 1308 هجری قمری در تهران درگذشت و در باغچه‏ای كه در آخر خیابان امیریه سابق و پهلوی كنونی (كوچه شیبانی) برای خود درست كرده بود به خاك سپرده شد. محمد حسن خان اعتمادالسلطنه در یادداشت‌های روزانه خطی خود (20 رجب 1308 ق.) می‏نویسد: «شنیدم فتح‏الله خان شیبانی كاشی رفته است بازار همانجا سكته كرده بود و مرده است. خیلی وحشت كردم خانه آمدم عصر زالو انداختم». اعتمادالسلطنه از سكته بسیار ترس داشته و چون خیلی چاق بوده، بالاخره هم در شب پنجشنبه 18 شوال 1313 ﻫ . ق. به ناخوشی سكته درگذشته است. میرزا محمد خان اقبال‏الدوله و غلامحسین صاحب اختیار خواهرزاده‏های شیبانی بوده‏اند. از تألیفات فتح‏الله خان شیبانی كتاب درج درر است كه در سال 1301 ق. طبع و منتشر شده است.

 



[i]. محمد كاظم خان در سال 1264 قمري كه شاهرخ ميرزا پسر ششم حسينعلي ميرزا فرمانفرما حاكم كاشان شد به وزارت و پيشكاري (معاونت) او تعيين گرديد.

 

 

منبع

بامداد، مهدی، "شرح حال رجال ایران"، انتشارات زوار، چاپ پنجم، تهران، 1378 ش.

7