لیدی جین گری ملکه انگلستان و ایرلند به جرم خیانت گردن زنده شد

لیدی جین گری ملکه انگلستان و ایرلند به جرم خیانت گردن زنده شد

12 فوریه 1554 میلادی

 

 

لیدی جین گری (Lady Jane Grey) (متولد: ۱۵۳۶/۱۵۳۷؛ درگذشت: ۱۲ فوریه ۱۵۵۴) ملکهٔ انگلستان و ایرلند بود. وی پس از ادوارد ششم به مدت ۹ روز در ژوئیه ۱۵۵۳ پادشاهی کرد و بدین دلیل به «ملکهٔ نه روزه» معروف است. در تاریخ از جین به ملکه‌ای زیبا با گیسوان سرخ و درخشان یاد شده‌است.

 

خانواده

جین گری دختر هنری گری (دوک سافک) و فرانسس براندون بود. مادرش، دختر ماری تیودور، ملکه فرانسه (خواهر هنری هشتم) بود. جین دو خواهر کوچکتر بنام‌های کاترین گری و ماری گری داشت.

 

رسیدن به سلطنت

ادوارد ششم در ۶ ژوئیه ۱۵۵۳ درگذشت. نقشهٔ جان دادلی، دوک نورتامبرلند که می‌خواست جین را ملکه کند داشت برملا می‌شد. مرگ ادوارد ششم برای چند روز پنهان نگه‌داشته شد تا مقدمات سلطنت جین فراهم شود.

 

وقتی والدینش و جان دادلی به جین گفتند که او ملکه است، از فرط ترس و ضعف بیمار شد. وی سلطنت را نمی‌پذیرفت و می‌گفت «تاج و تخت حق من نیست و مرا خشنود نمی‌کند. ماری وارث قانونی تاج و تخت است». اما با اصرار و تهدید والدینش و جان دادلی بالاخره پذیرفت. وی همیشه از پذیرش تاج و تخت پشیمان بود و خود را مقصر می‌دانست.

 

در این هنگام خبر اعلان تاجگذاری ملکه جدید پراکنده شد. علیرغم محبوبیت جین، مردم ماری و الیزابت را بیشتر دوست داشتند و از جان دادلی متنفر بودند. در انگلیای شرقی ماری هوادارانش را متحد کرد و بسوی لندن لشکر کشید. دادلی نیز نتوانست کاری از پیش برد.

 

جین داوطلبانه به سود ماری از سلطنت کناره گیری کرد، زیرا مایل نبود که انگلستان گرفتار جنگهای مذهبی شود. جین پروتستان و ماری کاتولیک بود و می‌خواست که با شاهزاده فیلیپ دوم کاتولیک اسپانیا هم ازدواج کند. جین به مدت ۹ روز ملکه بود.

 

زندان و اعدام

ماری در ۱۹ ژوئیه ملکه شد. جین تمامی تاج و جواهرات سلطنتی را برگرداند. سپس وی به ارگ لندن منتقل شد و برای چند ماه آنجا بسر برد. اجازه داشت در باغ گردش کند. در طول مدت اقامتش در ارگ لندن نامه‌ها و کتاب‌های بسیاری نگاشت. نام‌ای هم به ملکه ماری نوشت تا بگوید هرگز تاج و تخت را نخواسته. ملکه ماری به صداقت جین اطمینان داشت و از اعدام نوهٔ عمه‌اش امتناع می‌کرد. بسیاری ماری را تحت فشار قرار دادند تا جین را اعدام کند اما ماری سرسختانه از جین دفاع می‌کرد. ماری بدلایل سنتی دادگاهی برای جین برگزار کرد. جین مقصر شناخته شد اما ملکه ماری وی را عفو کرد.

 

اما سال بعد در ۱۵۵۴، گروهی از شورشیان به رهبری توماس ویات و پدر جین، هنری گری، با سه هزار سوار برای تصرف لندن و برکناری ملکه ماری به حرکت درآمده‌بود. ویات برای جلوگیری از ازدواج ماری با شاهزاده فیلیپ دوم اسپانیا و دشمن انگلیسیها به این لشکرکشی دست زده بود. این شورش بزودی سرکوپ شد. اگر چه جین و شوهرش برضد ملکه ماری عملی انجام نداده بودند و ماری هم نمی‌خواست نوهٔ عمه‌اش را اعدام کند، اما مشاورانش به او توصیه کرده‌بودند که فیلیپ تنها در صورت کشتن جین بدانجا خواهد آمد. سپس ملکه ماری با قلبی پرغم دستور اعدام جین را امضا کرد. جین قرار شد گردن زده شود.

 

لحظهٔ اعدام

زمانی که به جین گفته شد که وی گردن زده خواهد شد، بسیار وحشت‌زده شده بود. بااینحال خوشحال بود که «روزهای غم و اندوهش» بالاخره بسر خواهند آمد.

 

در ۱۲ فوریه ۱۵۵۴، در ارگ لندن، جین بطرف سکوی اعدام فرستاده شد. وی به آرامی از سکوی اعدام بالا می‌رفت و خاضعانه نیایش می‌کرد. سپس در برابر بلوک اعدام زانو زد و چشمانش را بست.

 

هنگاهی که جلاد از او خواست تا سرش را روی بلوک بگذارد، دستانش را پیش آورد ولی از آنجائیکه بی‌قرار بود نتوانست بلوک را پیدا کند. او کمک خواست تا اینکه فردی دستش را گرفت و کمکش کرد تا بلوک را پیدا کند. جین سرش را روی بلوک و چانه‌اش را در جایگاه گذاشت و گردنش را به چوب چسپاند. سپس دستانش را بدورش کشاند. پیش از فرودآمدن تبر فریاد زد «خدایا، روحم را به تو می‌سپارم.»

جین هنگام اعدام ۱۶ ساله بود.